Italia, vendi i popullsisë së katërt më të madhe myslimane në Evropë, përkatësisht me mbi 1,6 milionë myslimanë, ka një problem me xhamitë.

Aty ka vetëm tetë xhami – si struktura të pavarura, me një sipërfaqe vetëm të dedikuar për lutje, si dhe elemente të njohura arkitektonike me një kupolë ose një minare, transmeton Telegrafi.

Për krahasim, siç shkruajnë mediat e huaja, Franca, e cila ka një popullsi myslimane tre deri në katër herë më të madhe se sa Italia, ka 2.200 xhami, ndërsa në Mbretërinë e Bashkuar, me një popullsi myslimane rreth dy herë e madhësisë së Italisë, ka 1.500 xhami.

Përveç këtyre xhamive, sipas Maria Bombardieri, një studiuese sociale shkencor në Universitetin e Padovës dhe autore e “Xhamitë e Italisë”, ka rreth 800 qendra kulturore dhe musalla, të cilat janë dhoma joformale për lutje, shpesh në garazhe, bodrume, dhe depo. Ato funksionojnë si një vend i adhurimit, dhe një vend takimi kulturor dhe arsimor.

E siç shkruajnë mediat e huaja, mungesa e xhamive aktuale është shkaktuar nga disa faktorë.

Së pari, Islami nuk njihet zyrtarisht nga Italia si një fe.

Njohja e shtetit siguron mbrojtje për vendet e adhurimit, qasjen në shkollat , respektimin e festave fetare, dhe qasje në fondet publike përmes donacioneve të taksave.

Edhe nëse ka pasur një mënyrë e lehtë për të marrë financime publike për xhami, lejet për të hapur xhamitë janë të vështira për tu marrë nga autoritetet, dhe ndërtimi është kundërshtuar shpesh nga komunitetet lokale.

E kur ka një mundësi për të ndërtuar një të tillë, Bombardieri thotë, komunitetet myslimane kanë tendencë për të shmangur elementet dalluese arkitektonike si minaret dhe kupolat, që të mos gjenerojnë tensione me komunitetet lokale.